Coraz szybszy rozwój technologii jest tak naturalny i oczywisty, że nawet nie zauważamy jak technologia zagarnia nasze życie i jak do niego przenika. Twardy świat technologii zespala się z organiczną formą istnienia, a czasem się w nią wdziera zaburzając istniejący porządek rzeczy. Połączenie czystego malarstwa olejnego i sztucznego silikonu lub plastiku wydaje się nie kompatybilne, wręcz sprzeczne, a jednak możliwe do połączenia. Plątanina form jest celowa i wyraża brak możliwości odwrócenia procesu , który cały czas postępuje naprzód.
Musimy wytwarzać coraz więcej sztucznych rzeczy żeby przetrwać, bo dobra naturalne nie wystarczają już aby zaspokoić potrzeby ludzkości. Jak daleko zabrnie ten proces?
Prace z cyklu Przenikanie o charakterze asamblażu, wykorzystują elementy plastikowe np. korki lub części zniszczonych butelek plastikowych a także silikon. Charakter tych prac pozwala na dodatkowe wykorzystanie światła za obrazem (Kumulacja, Źródło, Bałtyk 2020), które ma duży wpływ na odbiór dzieła. Artystka najczęściej stosuje technikę olejną, ale lubi też eksperymentować z innymi mediami i materiałami aby uzyskać pożądany efekt. Ważna jest dla niej kompozycja oraz łączenie organicznych form z geometrią i fakturami pokazującymi złożoność i piękno tego co nas otacza.
Artystka wykorzystuje plastik nie tylko w obrazach ale również w formach przestrzennych. Przykładem są instalacje System i Obudź się.
Tworzenie form przestrzennych z przedmiotów wcześniej wytworzonych przez człowieka jest dla artystki dodatkową formą wyrażania współczesności. Istotny jest element destrukcji i wydobywanie zupełnie nowych znaczeń z przedmiotów codziennego użytku, które po zużyciu stały się odpadami. Jest to wynik rozważań na temat współczesności oraz miejsca człowieka jako jednostki w obecnej rzeczywistości. Ważny jest materiał z którego powstają prace, a który jest wszechobecny w dzisiejszym, coraz bardziej „plastikowym” i sztucznym świecie.
W pracy System zniszczone i przetworzone butelki plastikowe (1800szt) tworzą strukturę, która może rozrastać się w nieskończoność. Jest jak „żywy” organizm. Jak nuklearna i genetyczna rzeczywistość wytwarzana ze zminiaturyzowanych komórek i matryc reprodukowana nieskończoną ilość razy. Zestawiona z rzeźbą Nieodwracalność pozwoliła na stworzenie instalacji stawiającej aktualne pytania egzystencjalne.
Instalacja Obudź się powstała z woreczków foliowych jednorazowego użytku oraz manekinów. Stawia pytania dotyczące człowieka uwikłanego w procesy współczesnego świata. W troskę o środowisko ale również mnogość bodźców, które nas oplatają rzeczywiście lub wirtualnie. Czy nie czas się zastanowić i przebudzić z letargu po brzegi wypełnionego konformizmem?
Permeation
